خانه روشنی (نمایش‌نامه)

"غلامحسین ساعدی در 1314 در تبریز دیده به جهان گشود. او با نام مستعار گوهر مراد بیشتر آثار نمایشی خود را به چاپ سپرد. در دانشگاه‌های تبریز و تهران پزشکی و روانپزشکی خواند. با درک خاصی از شخصیت‌های روان‌پریش و آشفته‌ذهن و کشف دردها و آسیب‌های روحی آنان، توانست به خوبی از این کاراکترها در داستان‌های خود بهره گیرد. فضای داستان‌ها و نمایشنامه‌هایش آکنده از درهم آمیختگی کابوس و واقعیت است که فضایی وهمناک به آثارش می‌دهد. اولین مجموعه داستانش در 1339 به نام ""شب نشینی باشکوه"" منتشر شد. در مجموعه داستان به‌هم‌پیوسته ""عزاداران بیل"" 1342، ""توپ"" و ""ترس و لرز"" 1346 از بدویت جغرافیایی برای ترسیم فضایی شگفتی‌آفرین و ترسناک به خوبی بهره می‌جوید. از مجموعه داستان‌هایش می‌توان از ""واهمه‌های بی‌نام و نشان"" 1346، ""گور و گهواره"" 1350 و از تک نگاری‌های او ""اهل هوا"" 1345 و ""خیاو یا مشکین شهر"" و از آثار نمایشی‌اش ""لال بازی‌ها""، ""چوب به دست‌های ورزیل""، ""آی با کلاه آی بی کلاه"" و ""دیکته و زاویه"" نام برد.ساعدی در سال 1364 در فرانسه درگذشت و در جوار صادق هدایت به خاک سپرده شد."