مرثیه‌های سرزمین مادری

عشق به آمریکا و اعتقاد به برتری بی‌چون‌و‌چرای آن - چه از لحاظ اخلاقی و چه غیر از آن- مرام خانه ما بود، چیزی که مادرم هم، با اینکه آن‌قدرها در آن سهیم نبود، می‌دانست نباید در آن چون و چرا کند. مادر من هم مثل پدر و مادر مری، آن‌طور که بعدها از زبان مری شنیدم، با وجود موهبت‌ها و برکت‌های گوناگون کشور جدیدش، هرگز آن را جایگزینی مناسب برای آنچه پشت‌سر گذاشته بود نیافت. گمان‌کنم مادر هیچ‌وقت اینجا را خانه خودش حس نکرد. او فکر می‌کرد آمریکایی‌ها مادی‌اند و نمی‌توانست بفهمد کجای آن خرید بی‌رویه و افراطی که اسمش را کریسمس گذاشته‌اند آن‌قدر مقدس است...