مرغ دریایی (نمایش‌نامه)

ترپلف: هرگز نتونستم بفهمم. از نظر من که داره. می‌دیدمش، ولی اون از دیدن من سر باز می‌زد، و خدمتکارش اجاره نمی‌داد برم پیشش. احساساتش رو درک می‌کنم، و اصرار به دیدنش ندارم. [مکث] دیگه چی بگم براتون؟ از وقتی برگشتم خونه گاهی برام نامه می‌نویسه، نامه‌هایی ماهرانه و دوست‌داشتنی و مملو از حس صمیمانه. اون هرگز شکایت نمی‌کنه، ولی من می‌تونم بگم که عمیقا شاد نیست؛ چیزی در این مورد نمی‌نویسه ولی توی نامه‌هاش درد و ناراحتی اعصاب حس می‌شه. اون یه تصور عجیب داره؛ همیشه توی نامه‌هاش اسمشو «مرغ دریایی» امضا می‌کنه. آسیابان توی «روسالکا» خودشو کلاغ صدا می‌زنه، و نینا هم توی همه نامه‌هاش تکرار می‌کنه که مرغ دریاییه. حالا هم این‌جاس.