چه بهتر

آملي نوتومب، با نگاه تيزبينش به روابط انساني و با نثري كه تراژدي را با طنزي ظريف درهم مي‌تند، يكي از نويسندگان منحصر به فرد معاصر است.

او در سي و چهارمين رمان خود بار ديگر مرز ميان واقعيت و خيال را در مي‌نوردد و اين بار با چيره‌دستي تمام، به زندگي مادر خود مي‌پردازد و از رنجي قديمي داستاني نمادين و فراموش نشدني مي‌آفريند. در تب و تاب جنگ دوم جهاني، دختري به نام آدرين به دنياي سرد و خشن پناه مي‌برد، به خانه مادربزرگي ستمگر در شهري دورافتاده. اما در ميان هراس و تنهايي، سلاحي رازآلود مي‌يابد، دو كلمه ساده كه مانند طلسمي برزبانش جاري مي‌گردند: چه بهتر. اين رمان داستان بقا، تاب‌آوري و قدرت سحرآميز كلمات است. روايت زخم‌هايي كه نسل به نسل مي‌خرامند و شجاعتي خاموش كه در نهان دل دختركي مي‌تپد، حكايتي تاريك اما درخشان كه همچون مهماني سرزده در ذهن خواننده جا خوش مي‌كند.