خیابانی دنج در قلب مسکو

مردمان جديد با ايمان بيگانه بودند، يا چنين به نظرشان مي‌رسيد... ايمان داشتند، ولي ايماني ساده‌لوحانه: ايمان به پيروزي خردكننده‌ براونينگ و ششلول و كلت، ايمان به قدرت اقدامات سريع. از كجا بايد مي‌دانستند كه علف با قوانين بطلان‌ناپذير خود رشد مي‌كند؟ از كجا مي‌دانستند انديشه انسان همراه با گردن او خم نمي‌شود و گلوله نه ايمان را مي‌شكافد و نه بي ايماني را؟

رمان حاضر روايتي است از مصائب روشنفكران روس در سال‌هاي پرآشوب و دوران‌ساز انقلاب روسيه، هنگامي كه روشنفكران و مردم عادي در هم آميخته بودند و شادي‌ها و سختي‌هاي مشتركي را تجربه مي‌كردند، روايتي گاه از زبان يك موش، يك پرستو، يا اشياي بي‌جان.