نفرت نوبهاران

بختیار علی در نفرت نوبهاران با قلمی جادویی، چرخه بی‌پایان خشونت را بازمی‌نماید؛ زخمی که نسل‌ها با تکرار و بازگویی، همواره زنده و تازه می‌ماند. در این جهان تراژیک، هیج فردی از سرنوشت جمعی گریزی ندارد. تصویر در این رمان، به‌جای آن‌که حافظه‌ای از حقیقت باشد، ابزاری برای بازنویسی و تحریف گذشته است. این اثر، در جستجوی سرچشمه نفرتی است که نه تنها بر سرنوشت شخصیت‌ها، بلکه بر روح یک عصر سایه افکنده است. دوربین‌ها، کتاب‌ها و تصاویر کهن، به‌سان شاهدان خاموش، داستانی را روایت می‌کنند که در آن عشق، خیانت، تاریخ و فلسفه در هم می‌آمیزند تا پرده از رازی پنهان بردارند.