جستجویم کن (شماره 4/5)

قبل از زنگ ساعت بیدار شدم، اما هنوز چشم‌هایم را باز نکرده‌ام. خیلی خسته‌ام. تمام ماهیچه‌هایم گرفته‌اند، و هنوز به خاطر تمرین سنگین دو روز پیش درد می‌کنند، بدنم کوفته است. جان ندارد.

مغزم درد می‌کند. ساعت هنوز با سماجت سروصدا می‌کند. محلش نمی‌گذارم. ماهیچه‌های گردنم را کش‌وقوسی می‌دهم و آرام ناله‌ای می‌کنم. صدای گوشخراش ساعت قطع نمی‌شود. کسی محکم به دیوار بالای سرم مشت می‌کوبد، صدای خفه آدام را می‌شنوم که فریاد می‌زند ساعت را خاموش کنم.