خاطرات آدم (داستان)

شاید باید به این فکر کنم که او خیلی جوان است، دختری ساده است، و دلیل رفتارهایش همین است؛ کنجکاوی، شور و شوق، نشاط. دنیا برای او زیبایی محض است، شاهکار است، راز است، شادمانی‌ست. وقتی گل تازه‌ای کشف می‌کند از خوشحالی زبانش بند می‌آید. آن گل را با مهربانی نوازش می‌کند. بو می‌کند. با آن حرف می‌زند و برایش اسم قشنگی انتخاب می‌کند. عاشق رنگ‌ها هم هست؛ عاشق صخره‌های سیاه، شن‌های زرد، کف‌های خاکستری، برگ‌های سبز، آسمان آبی، مروارید شبنم‌ها، سایه بنفش کوه‌ها، جزیره‌هایی که در غروب شکوهمند آفتاب طلایی به نظر می‌رسند، ماه رنگ‌پریده که بر فراز ابرهای پراکنده در حرکت است، نقطه‌های درخشان آسمان.