پس از هنر

در عصر اینترنت، اثر هنری دیگر شیئی ثابت و پایان‌یافته نیست، بلکه سرآغاز گردش تصاویر است؛ تصاویری که در شبکه‌های جهانی اطلاعات، بازارها و بسترهای تولید و انتشار محتوا در گردش‌اند و در این حرکت پیوسته به نوعی «ارز» بدل می‌شوند که معنا و قدرت را از نو تولید و توزیع می‌کند. دیوید جازلیت، با بازخوانی نقادانه مفهوم «فقدان هاله» در اندیشه والتر بنیامین، نشان می‌دهد هنرمندان معاصر با فاصله‌گیری از منطق «تک‌اثر» و با پیکربندی دوباره تصاویر می‌کوشند امکان ظهور تجربه‌های جدید زیبایی‌شناختی و صورت‌بندی‌های نوین اثرگذاری اجتماعی و سیاسی را فراهم آورند.