هوای دوستی (درباره اشتیاق به غریبه)

هرگز نمی‌دانی ماجرای دوستی کی شروع می‌شود. سرنخ‌ها به سرنخ‌های رمانی کارآگاهی می‌مانند: باید رد خنده‌ای، دست گشاده‌ای، نامه‌ای، نگاهی، یا غیابی را بگیری تا ببینی به کجا می رساندت...

قصه‌های دوستی پایان ندارند. فقط آغازهای بسیار دارند و گسست‌های احتمالی بسیار.» کتاب هوای دوستی تردیدی است در تصویر آرمانی پیوندهای انسانی. از دوستی که حرف می‌زنیم، تصویر رابطه‌ای ناب، بی‌کم‌وکاست و دور از دسترس در ذهن‌مان شکل می‌گیرد.