هملت (نمایش‌نامه)

معرفی محصول

ویلیام شکسپیر و سنت تراژدیدر نمایش‌نامه‌های شکسپیر، بحران‌های سیاسی و خانوادگی اغلب با پرسش‌هایی درباره‌ی وجدان، حقیقت و کنش آدمی گره می‌خورند. ویلیام شکسپیر در «هملت» این کشمکش را در قالب تراژدی انتقام پیش می‌برد؛ جایی که طلب عدالت، با تردید درباره‌ی حقیقت و پیامدهای عمل همراه می‌شود. معرفی کتاب هملت«هملت» روایت شاهزاده‌ی دانمارکی‌ای است که پس از مرگ پدر و ازدواج مادرش با عمویش، با خبری هولناک درباره‌ی پادشاه پیشین روبه‌رو می‌شود. از همین نقطه، نمایش‌نامه پرسش انتقام را پیش می‌کشد و آن را به مسئله‌ای درباره‌ی شناخت، وظیفه و تردید بدل می‌کند.این نسخه از نمایش‌نامه با ترجمه‌ی مسعود فرزاد و از سوی نشر ثالث منتشر شده است. کتاب فارسی است و ۲۷۲ صفحه دارد. درامِ تردید و انتقامماجرای هملت فقط به یافتن قاتل پدر و گرفتن انتقام محدود نمی‌ماند. شاهزاده می‌کوشد درستی آنچه شنیده را دریابد و میان دانستن و اقدام کردن راهی پیدا کند. تردید او، حرکت درام را شکل می‌دهد و فضای دربار را به جایی آکنده از سوءظن و مراقبت تبدیل می‌کند.یکی از گره‌های ادبی اثر، نسبت میان نمایش و واقعیت است: هملت برای آزمودن گناه پادشاه، صحنه‌ای نمایشی را به کار می‌گیرد. در این بازیِ آینه‌ها، تماشاگر نیز همراه شخصیت‌ها به سنجش حقیقت و ظاهر فراخوانده می‌شود. حضور شبح، پرسش از جنون و تأخیر در انتقام، ابهام‌هایی می‌سازند که تراژدی را از یک داستان ساده‌ی خون‌خواهی فراتر می‌برند. چرا هملت را بخوانیم؟برای دیدن این‌که چگونه الگوی تراژدی انتقام به پرسشی اخلاقی درباره‌ی عدالت و خشونت تبدیل می‌شود.برای دنبال کردن کشمکش میان تردید و عمل در شخصیت محوری نمایش‌نامه.برای توجه به نقش تئاتر در خود داستان؛ اجرایی که به ابزاری برای آزمودن حقیقت بدل می‌شود.برای خواندن اثری که ابهام‌هایش، از شبح تا رفتار هملت، مجال تفسیر و گفت‌وگو باقی می‌گذارد. این نمایش‌نامه برای چه خوانندگانی است؟«هملت» می‌تواند برای اهل نمایش‌نامه و ادبیات کلاسیک، خوانندگان آثار شکسپیر و کسانی که به پیوند قدرت، خانواده و وجدان در ادبیات علاقه دارند، انتخابی درخور باشد. خواندن متن برای دانشجویان ادبیات و تئاتر نیز فرصتی فراهم می‌کند تا سازوکار تراژدی و نمایش در نمایش را از نزدیک دنبال کنند. هملت در کتابخانه‌ی شمااین چاپِ ترجمه‌ی مسعود فرزاد از «هملت» را در میان نمایش‌نامه‌ها و فیلم‌نامه‌های کتابخانه‌تان جای دهید؛ متنی برای خواندن آهسته، بازگشت به صحنه‌ها و گفت‌وگو درباره‌ی دشواریِ تشخیص حقیقت و عمل به آن.